Week 5 & 6 bij Option5: puzzelen, twijfelen en volhouden
Deze twee weken voelden... lang. Niet omdat het saai was, maar omdat het intens was. Ik kreeg een nieuw project toegewezen: een B2B-website voor Damhert, een fabrikant van gezonde voeding uit Heusden-Zolder. Hun B2C-site bestond al, gemaakt door Option5, en nu was het tijd voor een professioneel platform gericht op zakelijke klanten.
Het idee? Geregistreerde bedrijven kunnen inloggen en producten aankopen met hun eigen kortingen en prijzen, allemaal gekoppeld aan hun ERP-systeem. Klinkt overzichtelijk, toch? Spoiler: dat was het dus niet.
Nieuwe codebase, nieuw CMS, nieuwe uitdaging
Dit project was in het begin gewoon een kopie van de bestaande B2C-site. Mijn collega Jef (de backend-held) had al flink wat voorbereidend werk gedaan: hij zorgde voor de prijsberekeningen, accounts en API-koppelingen met het ERP.
Mijn taak? De frontend op punt zetten: zorgen dat alles netjes overeenkomt met het Figma-design van de designer en dat het visueel allemaal klopt.
Maar hier kwam de eerste verrassing: het project draaide op Craft CMS 5, een systeem waar ik nog nooit mee had gewerkt. En bovenop dat alles was het ook nog eens gebouwd op een oude codebase, die ooit door de baas was opgezet en in de loop der jaren door verschillende mensen werd aangepast.
Resultaat?
🔁 Dubbele bestanden
❌ Functies die nergens meer gebruikt worden
❓ Niemand die écht wist wat waar zat
Het voelde soms alsof ik in een escaperoom zat: overal stukjes code, maar niemand wist waar de sleutel lag.
Tijdsinschatting vs. realiteit
De planning was ambitieus: “een weekje werk”, werd er gezegd.
Twee weken later... nog steeds niet af.
En dat begon aan me te knagen.
Ben ik te traag? Snap ik het niet? Heb ik iets gemist?
Of is het gewoon zo dat dit project veel complexer was dan eerst gedacht?
Waarschijnlijk een mix van beide. Maar het is wel frustrerend als je graag vooruit wil gaan en telkens vastloopt in technische onduidelijkheden.
Moe. Moe. Moe.
De eerste week van dit project was eerlijk gezegd afzien. Na mijn weekend in Lissabon voelde ik me nog niet hersteld, en de dagelijkse lange commute naar Zonhoven deed er geen goed aan. Ik was compleet uitgeput, voelde me zelfs een beetje ziekjes.
Ziekmelden wou ik absoluut vermijden, dus ik heb gewoon de schooldag op donderdag thuis uitgeziekt. En ik was blijkbaar niet de enige:
Romy werkte ook een dag thuis door ziekte
Joeri, onze baas, werkte de hele tweede week van thuis uit omdat hij zich niet goed voelde
Dat vond ik wel opvallend, maar tegelijk ook geruststellend. Het bewijst dat er op kantoor een gezonde work/life balans heerst, waarin vertrouwen en flexibiliteit centraal staan. Als je ziek bent, werk je van thuis uit. Simpel.
Even helemaal verloren
Op dit moment voel ik me een beetje verloren in het project. Alles loopt door elkaar, ik mis overzicht, en ik begin wat te twijfelen aan mezelf.
Daarom wil ik binnenkort een gesprek plannen met mijn stagementor Joeri. Gewoon even aftoetsen:
Ben ik goed bezig?
Wat kan beter?
Zit mijn tempo goed?
Zo’n gesprek zou me enorm helpen om terug wat rust in mijn hoofd te krijgen.
Op naar week 7 & 8
Deze weken waren een mentale marathon: nieuwe tools, ingewikkelde code, veel vermoeidheid en twijfels. Maar toch: ik blijf elke dag bijleren.
Over CMS’en, teamwork, prioriteiten stellen én over mijn eigen grenzen.
Hopelijk kan ik volgende week eindelijk Damhert afronden, en weer met een fris hoofd aan iets nieuws beginnen. Tot dan: blijven puzzelen, blijven vragen stellen, blijven groeien.